Emilia van Nassau kiest haar eigen liefde. Als dochter van Willem van Oranje had ze alles te verliezen. Wat dreef deze vrouw om zo’n risico te nemen? In een handgeschreven brief schrijft ze over haar besluit. Geïnspireerd door historische brieven van vrouwen zoals Emilia, riep het museum Delftse vrouwen op om hun verhaal te delen. Dat deden zij, net als Emilia, in een brief.

Stemmen die blijven

Prinsenhof delft homepage

Weet je al wanneer je ons museum gaat bezoeken? Je bestelt alvast eenvoudig je tickets online.

Koop je tickets alvast online

Kom nog één keer, voordat de deuren sluiten

Willem van Oranje

Lambertus Zijl

Portret Juliana

Theeservies

Chris Dagradi

Oranje Plantage

Eduard Houbolt

Zelfportret van Eduard Houbolt

Hoornvormige kruithouder gesneden uit de hoorn van een karbouw, met en reliëf snijwerk. De houder is aan de wijde kant afgesloten met en platte, ovale houten plaat. De houder is versierd met twee gehurkte mensfiguren die hun handen voor hun knieën houden. Onder de beide mensfiguren zijn twee hagedissen te zien. De achtergrond is opgevuld met krul- en knoopmotieven.

porpanggalahan

in de vorm van eierdop met afschroefbare dop; met zware empire profilering.

Gillis van Oosten

Reliëf

Leon Senf

Van Marken Delft Drukkers

Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek, Delft, Koningsgist

Prentplaat

gevelsteen met losse boven en benedenrand; voorstellende het 17de eeuwse voormalige kasteel Vredenburg of Vreeburch te Utrecht; erboven het jaartal 1609; in de bovenhoeken de stadswapens van Delft (links) en Utrecht; op de benedenrand staat in gotisch schrift 'dit is in Vreborch tot Utrecht'. Afkomstig uit een huis aan de Gasthuislaan, Delft

Gevelsteen dit is in Vreborch tot Utrecht

Societe Ceramique, Maastricht

Het bord, dat is vervaardigd ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van het Koninkrijk der Nederlanden, is aan de voorkant voorzien van een decoratie van drie meisjes dansend rond een boom met oranjeappels, met hier omheen het opschrift 'Ter Herinnering 1813 - 1913'. Op de rand zijn oranjeappels en bladeren afgebeeld.

Bord vervaardigt ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van het Koninkrijk der Nederlanden, 1813-1913

Aart Houtman

Zonder titel (Panorama Delft)

Margriet Smulders

Song of Songs IV

onbekend

afgebeeld op de foto mevrouw J.M. van Kinschot-Dorhout, Minister mr. Adolf Marcus (Dolf) Joekes, Burgemeester van Kinschot (Leiden), mr. G.E. van Walsum, burgemeester van Delft en jhr. mr. C.J.A. (Constant Johan Adriaan (Coen) de Ranitz, burgemeester van Utrecht

Leidse Lichtfeesten ontvangst Leids Stadhuis

Als twintiger strijkt de Amerikaanse kunstenaar Chris Dagradi in Delft neer. Hij werkt jarenlang in de Delftse aardewerkfabrieken en ontdekt zo de mogelijkheden die het beschilderen van tegels en keramiek bieden. Maar hij blijft ook schilderijen maken. Zoals Blade, een grote rechthoek waar Dagradi een puntige vorm uit ‘wegklapte’. De vorm die daardoor ontstaat, is asymmetrisch maar heeft toch een perfecte balans. Dagradi speelt met contrasten en vult de strakke buitenlijn van zijn ‘shaped canvas’ (gevormd doek) met losse, dynamische verfstreken. Ook de titel laat twee tegenpolen zien – een blade is het lemmet van een mes én een grasspriet.

Blade

Een bewolkte zilveren hemel, bevroren aarde, droog okerkleurig gras. Een blik naar de wijk vanaf een braakliggend weiland langs de Delfgauwseweg. Een smalle sloot als grens tussen de stad en de polder. Hier is een weerspiegeling van een weerspiegeling. Afstand nemen van de stad maar tegelijk afstand nemen van de wildheid van het braakliggende land. Een omgevouwen beeld waarin de verschuiving tussen tussen stad en land zorgt voor een constant dubbel afscheid. Ongrijpbare elementen; licht en atmosfeer worden geslepen tot een diamant gemengd met asfalt en onkruid.

Reflections

Willem van der Lelij

'Het Koning ofte Gans Schieten in de Confrerie binnen DELFT'

Tondeldoos

Willem van den Hoed

Morning

in de vorm van eierdop met afschroefbare dop; voorzien van zware empire profilering; de profielrand halverwege de dop vertikaal gegrift.

4808 White

Jaap van den Ende

Zwarte structuur van vierkante / rechthoekige vormen op een zwarte achtergrond.

Structure Black (11) 74

Tuin tussen Oude Delft en Voorstraat

Koos van de Water

Een gele band als kader. Daarbinnen rechts een gele 'wig' met bruin/blauwe punt (naar links wijzend)' geplaatst tegen een lichtgele achtergrond.

Zonder titel

Arie Wassenburg

Orgeldraaiersechtpaar Antonio Benedetto Fusco en Guiseppina Capocci

Isaac van Haastert

De Schoolpoort van buiten de stad gezien met op de achtergrond de toren van de Oude Kerk. De Schoolpoort is in 1829 afgebroken

De Schoolpoort

Hijskraan op de Dam, Middelburg

Hendrikus Johannes Franciscus van Langen

Oude Delft

Hendrik Hondius (I)

Portret van Jacob van Malderen

Het licht gecontourneerde theepotdeksel is wijd klokvormig en heeft een kegelvormige knop. Het deksel is gedecoreerd met twee m.o.m. rechthoekige cartouches met servetwerk. Tussen deze cartouches bevindt zich een half cirkelvormig cartouche met een decor van twee engelen op een wolk tussen een bloem en een leeuwenkop, alsmede een decor van twee vogels aan weerszijden van vijf parels boven een lint.

Deksel

Frederik van Frijtom

Het met standring uitgevoerde, hartvormige geschulpte schaaltje is aan de voorkant in het plat zeer gedetailleerd beschilderd met figuren op een havenhoofd met een roeiboot in de voorgrond. Achter het havenhoofd zijn masten te zien en verder op de rivier een zeilboot. In de achtergrond ligt op de andere oever een dorp. De rand is voorzien van een blauwe band. Dit schaaltje maakt deel uit van een set van vijf schaaltjes, elk gedecoreerd met een ander Hollands landschap.

Schaal

Zhang Ling Yun

Plastiek

Bekervaas

Belangstelling voor de tijdens de Jubileumfeesten gemaakte film

J.C.J. Vanderheyden

De vorm van het werk is rechthoekig, maar met schuin lopende zijden: de linkerzijde is korter dan de rechterzijde van het werk. De linker zijkant en de bovenkant van het werk zijn fel rood. De voorzijde bestaat uit een zwarte achtergrond waarop in een schaakbordpatroon witte vlakken zijn geschilderd. 
 
Waarnemen en hierop reflecteren staat centraal in het werk van J C J Vanderheyden. Voor hem was essentieel de vraag ‘wat zie ik en hoe geef ik het zo weer dat anderen het ook zien’. Net zoals de Nul-groep isoleerde hij gewone dingen en intensiveerde deze zodat ze ook voor de toeschouwer buitengewoon werden. Licht, tijd, ruimte en verte spelen hierbij een belangrijke rol.

Long Checkerboard

Op een blauwe achtergrond. Links op de vlag geborduurd in geel "Delft" met daaronder de jaartallen: 1947, 1947, 1948, 1950 , 1952, *1954, 1958, 1959, 1960, 1970, 1972, *1975. *1977, 1978, 1979, 1982, 1983, 1985, 1987, 1990, *gelijk, 1991, 1993, 1995, 1997, 1998. In het midden (getekend) de 2 wapens van beiden steden. Voor Delft het wapen met aan beiden zijde een leeuw. Voor Kingston upon Thames zijn het 3 vissen boven elkaar. Boven de wapens staat : ANGLO NETHERLANDS. Onder de wapens staat: SPORTS ASSOCIATION. Aan de rechterkant van de vlag in geel geborduurd "Kingston" met daaronder de jaartallen 1949, 1951, 1953, *1954, 1955, 1956, 1957, 1966, 1967, 1968, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, *1975, 1976, *1977, 1980, 1981, *draw, 1984, 1986, 1988, 1989, *1990, 1992, 1994, 1996, 1998. 
 
De Gemeente Delft heeft met Kingston upon Thames een jumelagecontact gehad. Die relatie is aangegaan vlak na de 2e Wereldoorlog en gestimuleerd door de Nederlandse journalist Albert Milhado. Hij was jarenlang correspondent bij de AVRO in Londen. In Engeland was de vrees dat het land door de oorlog geïsoleerd zou raken van het Europese vasteland. Die landen op het vaste land hadden immers veel gemeenschappelijke ellende meegemaakt en dat lag bij Engeland wat anders. Om de onderlinge contacten tussen de mensen in Engeland en de mensen op het vasteland te versterken is Albert Milhado naar Nederland gekomen met onder zijn arm een stapel engelse plaatsen die hij aan Nederlandse plaatsen wilde koppelen. Hij had van te voren een beetje gekeken welke plaatsen goed bij elkaar zouden kunnen passen. Zo werd Delft met z'n koninklijke banden gekoppeld aan de Royal Borough of Kingston upon Thames en Leiden aan de universiteitsstad Oxford. De activiteiten bestonden vooral uit het uitwisselen van groepen. Bij Kingston waren dat vaak sportverenigingen die het ene jaar naar Kingston gingen en het andere jaar de gastgevers waren van de mensen waarbij ze in verenigingsverband hadden gelogeerd. 
In de beide steden was de coördinatie van de activiteiten aanvankelijk in handen van de gemeente. In Delft is dat eind tachtigerjaren veranderd. Er werd toen een particuliere stichting opgericht die de jumelage relatie met Kingston vorm en inhoud gaf. De stichting werkte met een geringe subsidie van de gemeente. Dat bedrag was vooral bedoeld om bezoekende mensen uit Engeland een programma te kunnen bieden. De reis moesten de mensen zelf betalen. Het verblijf was bij gastgezinnen, dus met de kosten viel het wel mee. In Kingston is het altijd een aan de gemeentelijk gelieerde activiteit gebleven; het werd vooral gerund door ambtenaren. Rond het jaar 2000 bleek dat degenen die het tot dan toe in Kingston de zaak draaiende hadden gehouden daarmee wilden stoppen. (Ze waren al dik over de 90) En er waren geen opvolgers. Daarmee was het niet langer meer mogelijk om uitwisselingen te organiseren en werd besloten het jumelage contact te beëindigen. 
Het doel dat de jumelage heeft willen nastreven, namelijk het bevorderen van contacten over en weer en het informeren over de twee samenlevingen en gewoonten is toch wel gerealiseerd.

Delft - Kingston upon Thames

Boomplanting op het Gerecht

Perfect Promotions

Achtergrond van gelakt hout, met daarop van blik een versiering. In het midden een hand die de spelkaarten ophoudt. Hieronder Kingston/Delft, Bridge Championship 1996. Aan de achterkant een plastiek standaard. 
 
De Gemeente Delft heeft met Kingston upon Thames een jumelagecontact gehad. Die relatie is aangegaan vlak na de 2e Wereldoorlog en gestimuleerd door de Nederlandse journalist Albert Milhado. Hij was jarenlang correspondent bij de AVRO in Londen. In Engeland was de vrees dat het land door de oorlog geïsoleerd zou raken van het Europese vasteland. Die landen op het vaste land hadden immers veel gemeenschappelijke ellende meegemaakt en dat lag bij Engeland wat anders. Om de onderlinge contacten tussen de mensen in Engeland en de mensen op het vasteland te versterken is Albert Milhado naar Nederland gekomen met onder zijn arm een stapel engelse plaatsen die hij aan Nederlandse plaatsen wilde koppelen. Hij had van te voren een beetje gekeken welke plaatsen goed bij elkaar zouden kunnen passen. Zo werd Delft met z'n koninklijke banden gekoppeld aan de Royal Borough of Kingston upon Thames en Leiden aan de universiteitsstad Oxford. De activiteiten bestonden vooral uit het uitwisselen van groepen. Bij Kingston waren dat vaak sportverenigingen die het ene jaar naar Kingston gingen en het andere jaar de gastgevers waren van de mensen waarbij ze in verenigingsverband hadden gelogeerd. 
In de beide steden was de coördinatie van de activiteiten aanvankelijk in handen van de gemeente. In Delft is dat eind tachtigerjaren veranderd. Er werd toen een particuliere stichting opgericht die de jumelage relatie met Kingston vorm en inhoud gaf. De stichting werkte met een geringe subsidie van de gemeente. Dat bedrag was vooral bedoeld om bezoekende mensen uit Engeland een programma te kunnen bieden. De reis moesten de mensen zelf betalen. Het verblijf was bij gastgezinnen, dus met de kosten viel het wel mee. In Kingston is het altijd een aan de gemeentelijk gelieerde activiteit gebleven; het werd vooral gerund door ambtenaren. Rond het jaar 2000 bleek dat degenen die het tot dan toe in Kingston de zaak draaiende hadden gehouden daarmee wilden stoppen. (Ze waren al dik over de 90) En er waren geen opvolgers. Daarmee was het niet langer meer mogelijk om uitwisselingen te organiseren en werd besloten het jumelage contact te beëindigen. 
Het doel dat de jumelage heeft willen nastreven, namelijk het bevorderen van contacten over en weer en het informeren over de twee samenlevingen en gewoonten is toch wel gerealiseerd.

Bridge kampioenschap Kingston -Delft

Stoel

706, Hotel Intercontinental, Genève

Verkade Fabrieken Zaandam

Juliana en Bernhard gedenkblikje voor de geboorte van Beatrix. Het beschuitje zit er nog in.

Juliana en Bernhard gedenkblikje

De Jubelflora wordt geopend

'T Witte Huis 1917-18

Vierpastegel

Wolk

Colignystraat 101

Johan Christiaan Grabijn

Hoogheemraadschap met archief, exterieur

Bord

Museum Prinsenhof Delft

Tentoonstellingsaffiche 'cloisonné tegels', 1990

Fles

Jonas Suyderhoef

Pieter Soutman

Antonio Moro

Gravure met het portret van Filips II (1527-1598) door Jonas Suyderhoef naar een voorbeeld van Antonio Moro. Filips, met een hoge kraag en hoed, draagt om zijn hals een lint met een lam als symbool van de zelfopoffering van Christus. Het was het embleem van de Ridderorde van het Gulden Vlies waarin Filips in 1555 zijn vader opvolgde als grootmeester. Eerder in dat jaar kreeg Filips van zijn vader het gezag over de 'Bourgondische erfenis': de Spaanse, Nederlandse, Amerikaanse en enkele Italiaanse gebiedsdelen.

Portret van Filips II

Portret van Willem van Oranje

Cornelis Visscher (II)

Portret van Jan van der Does

Afgebeeld is Willem Frederik Karel prins der Nederlanden, prins van Oranje-Nassau, zoon van koning Willem I en Wilhelmina van Pruisen. Prins Frederik werd in ballingschap geboren op 28 februari 1797 in Berlijn. Aan het Pruisische hof groeide hij op. Na de restauratie van de Oranjes in 1813 zet hij voor het eerst voet in Nederland. Als tweede zoon van koning Willem I, kan hij aanspraak maken op de Nassause domeinen in het Duitse Rijk. Tijdens het congres van Wenen worden deze ingeruild voor het groothertogdom Luxemburg. In 1816 doet de prins afstand van zijn recht op Luxemburg, op verzoek van zijn vader. Vanaf 1815 tot 1862 woont Frederik de vergaderingen van de Raad van State bij en in 1816 wordt hij benoemd tot Grootmeester-nationaal der Vrijmetselaren. In 1825 trouwt hij met zijn nichtje Louise waardoor zijn toch al hechte banden met het Pruisische hof, verstevigen. Bij de troonsafstand van zijn vader, koning Willem I, neemt de prins ontslag uit alle openbare betrekkingen. In 1881 sterft de prins.

borstbeeld van Prins Frederik

Ernst Ludwig Creite

Frans Hogenberg

Vergrote niet geheel nauwkeurige 18de eeuwse navolging van prent van Frans Hogenberg van de aanslag op Willem van Oranje door Balhasar Gerards. 
onderschrift 'Balthasar Serac, erschiest Graffen von Nassau Prinzen van Oranien'

'Balthasar Serac, erschiest Graffen von Nassau Prinzen van Oranien'

Johannes Vermeer

Gezicht op Delft A.D. 2004, naar Johan Vermeer

Cornelis de Man

Dit huiselijke tafereel is één van de vele schilderijen in dit genre die in de periode 1640-1670 vooral in Delft werden geschilderd. De voorstelling is geënsceneerd en zit vol symboliek, waarvan de betekenis ons tegenwoordig nog maar gedeeltelijk duidelijk is. 
In dit geval staat 'de liefde' of 'de liefdesrelatie' centraal. Het omgewoelde bed, de tweede bedstee achter de veegster en de spelende poes refereren aan de fysieke kant van een amoureuze verhouding. De kan van Delfts aardewerk, die op de rand van de tafel staat, moet de beschouwer doen beseffen dat er altijd sprake is van een wankel en breekbaar evenwicht, dat alleen in harmonie kan gedijen. Naar dit laatste aspect verwijst het snaarinstrument op de stoel. 
 
Cornelis de Man heeft waarschijnlijk zijn eigen interieur als voorbeeld gebruikt; een identieke bedstee en lambrisering komen namelijk op verschillende van zijn werken voor. Hij was gespecialiseerd in dit soort geënsceneerde voorstellingen, die in een rijk gestoffeerde omgeving zijn geplaatst. 
De Delftse schilder Johannes Vermeer was de beroemdste vertegenwoordiger van dit genre schilderijen. Hij was niet alleen een stad-, maar ook een tijdgenoot van De Man, die hij ook zeker heeft gekend.

Vrouw met kat in interieur

Clara van Sparwoude trouwde in 1556 met Van der Meer, de gemeentesecretaris van Delft. 
Zij stichtte in 1596 van een deel van haar vermogen een weldadigheidsfonds. Uit haar nalatenschap werd jaarlijks een huwelijksgift uitgekeerd aan 'vroome ende eerlicke jongemans ende jonge dochteren' van haar geslacht, zowel wettige als onwettige afstammelingen van haar voorvaderen van vaderszijde konden een huwelijksgift krijgen of een beurs om in Leiden theologie te gaan studeren. Met de ten uitvoerlegging van het testament waren de weesmeesters van Delft belast. Tussen 1913 en 1918 werd nog aan ca. 500 personen een huwelijksgift van ongeveer 20 gulden (9,08 euro) uitgekeerd. In 1922 werd het fonds opgeheven en het kapitaal verdeeld onder de nog levende nakomelingen 
 
Portrait of Clara van Sparwoude (Delft ca. 1530-1615-Delft) It is a copy, made in ca. 1680, of an original dated 1565. She started a fund for her posterity. Yet till 1918 money out of her estate was payed to relatives as a marriage-porti

Portret van Clara van Sparwoude (circa 1530 - 1615)

André Oosthoek

Beeld

Maison van Wielik (Den Haag)

Knoop, zwart, met strikvormig lintje, blauw/wit/oranje. Lintje is met zwart garen aan knoop bevestigd. 
 
Op de onderkant staat 'Maison van Wielik La Haye'

Lint

Label, blauw/donkerblauw, rechthoekig, enigszins gebogen. 
 
Op dit label is in donkerblauw machinaal geborduurd aangebracht de tekst 
'HUZAREN VAN BOREEL'

HUZAREN VAN BOREEL

De Leidse bevolking levert bloemen in voor de zieken

Fragment

Cornelis Hartog

De Porceleyne Fles - Royal Delft

De balustervormige vaas is voorzien van een korte hals met naar buitengebogen liprand. 
Het bloemdecor is in goud aangebracht op een gespikkelde ondergrond.

Vaas

Verticale strepen van verschillende lengte in grijs op een witte achtergrond.De onderdelen staan op zichzelf, maar vormen tegelijkertijd ook een ordening. Jaap van den Ende herleidt met dit type werk wat zich voordoet in de natuur tot de meest wezenlijke vormen, de meest zuivere structuur. De notie ontstaat dat alles deel uitmaakt van een grote bewegende kracht.

Structure Grey (2) 72

Zeepfabriek Bousquet

Blanchenaij Scheerzeep, Bousquet Delft

Randtegel

Een koets geparkeerd voor de ingang naar het Prinsenhof

Antonius Jacobus Goedkint

Bastiaen Stoopendaal

De vruchten van een kokosboom, met in de verschillende talen een bijschrift: waaronder Latijn, de taal van de Malabarkust in Zuidwest-India en Arabisch. Kennis van planten, bloemen en dieren was erg populair geworden in de zeventiende eeuw.

Knoop

Object details

Any comments?

Will you accept our cookies?