Emilia van Nassau kiest haar eigen liefde. Als dochter van Willem van Oranje had ze alles te verliezen. Wat dreef deze vrouw om zo’n risico te nemen? In een handgeschreven brief schrijft ze over haar besluit. Geïnspireerd door historische brieven van vrouwen zoals Emilia, riep het museum Delftse vrouwen op om hun verhaal te delen. Dat deden zij, net als Emilia, in een brief.

Stemmen die blijven

Prinsenhof delft homepage

Weet je al wanneer je ons museum gaat bezoeken? Je bestelt alvast eenvoudig je tickets online.

Koop je tickets alvast online

Kom nog één keer, voordat de deuren sluiten

Willem van Oranje

Fotografie Kramer [Groningen]

Op 10 juli 1584, wordt in het Prinsenhof Willem van Oranje doodgeschoten. De kogelgaten die achterblijven in de muur, herinneren nog elke dag aan deze tragische en cruciale gebeurtenis uit de Nederlandse geschiedenis. In Museum Prinsenhof Delft ervaar je het verhaal van prins Willem van Oranje in Delft. Wat zijn komst betekende voor de stad en hoe hij en zijn nakomelingen het fundament van dit land legden. In het Prinsenhof loop je door de vertrekken waar Willem van Oranje en zijn familieleden verbleven, en sta je oog in oog met de kogelgaten.

Delft en Willem van Oranje (1533-1584) zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wie is deze sleutelfiguur uit de Nederlandse geschiedenis? Ontdek hier de belangrijkste gebeurtenissen in zijn leven, van zijn geboorte tot aan zijn dood in het Prinsenhof. 

Wie was Willem van Oranje?

Willem van Oranje in vogelvlucht

Jan Henderikse

Een paneel, volgeplakt met kunststof voorwerpen als lepeltjes, flesjes, tubes, de romp van een pop, etcetera. de voorwerpen zien er gebruikt uit.

Assemblage met rommel-afval

Greet van Amstel

73-14

Leon Senf

De Porceleyne Fles - Royal Delft

Dekselvaas

De Delftse kunstenaar Leon Senf is meerdere malen in het Gelderse dorp Elspeet geweest, waar hij tekeningen vervaardigde van de natuur rond het dorp. Ook tekende hij een aantal grote portretten van schaapsherders. De Elspeetse schaapsherder Willem Mouw was een lokale bekendheid en is dan ook meerdere malen gefotografeerd en door diverse kunstenaars geportretteerd. Hier is hij door Senf ten voeten uit geportretteerd, tussen zijn schapen. Mouw was lang en mager, altijd in het zwart gekleed en met een pet op het hoofd en een staf in de hand. Ook was hij zeer religieus. Koningin Wilhelmina ging zo nu en dan schilderen op de hei en kwam zodoende in contact met deze schaapsherder. Klaarblijkelijk was er een goede band tussen beiden, want bij de begrafenis van de koningin was Mouw een van de dragers van de baar.

De schaapsherder Willem Mouw (1887-1973)

Jean Bellegambe (I)

Fragment van een altaar met symbolen van de maagdelijkheid van Maria. 
In het midden van het beeldvlak een put met een gotische bovenbouw waarom twee engeltjes, waarvan er een uit een emmer drinkt en op de voorgrond lelies. Achter het vergulde hekwerk strekt zich een water uit met op de achtergrond een kasteel en heuvelachtig landschap.

Fragment van een altaarstuk met symbolen van de maagdelijkheid van Maria

Jurrien Adrianus Burghoorn

In 1904 werd H.W. Mauser aangesteld als technisch directeur van de fabriek. 
Dit was het begin van een periode vol technische experimenten waaruit onder andere de sectieltechniek en Porselein-Biscuit voortvloeiden. 
Tevens werd de aanzet gegeven tot het opzetten van een aparte afdeling voor bouwkeramiek. 
Rond hetzelfde jaar maakte Mauser een begin met het bestuderen van keramiek uit het Nabije en Midden Oosten. 
Samen met Leon Senf bezocht hij musea met belangrijke collecties Islamitische keramiek in Parijs en Berlijn. 
De schilder W.D. Oosterloo (dienstverband 1895-1948) kreeg de opdracht het effect van de oude techniek zo dicht mogelijk te benaderen door minutieuze bestudering van oude scherven. 
De eerste experimenten startten in oktober 1909 met als resultaat een aantal typen Nieuw Delfts, namelijk het Oud-Perzisch, het Nieuw-Perzisch en het Luster. 
Deze vernieuwde producten werden kort na elkaar vervaardigd, waarbij dezelfde basistechnieken werden toegepast. 
Een half jaar na het begin van de experimenten werd de eerste collectie gepresenteerd in de verkoopruimte van firma M.A. Reckers in Rotterdam. 
De officiële presentatie vond plaats in de rotonde van het toenmalige Kunstnijverheidmuseum in Haarlem. 
De hier afgebeelde fles behoort tot het zogenoemde Oud-Perzisch. 
De decors zijn uitgevoerd in de kleuren rood, blauw en groen op een wit fond. 
De kleur rood is de onderscheidende factor met het hierna beschreven Nieuw-Perzisch. 
De voorstellingen bestaan uit bloemen zoals anjers, tulpen en andere bolgewassen of het 'saz'blad. 
Deze motieven werden bij De Porceleyne Fles getrouw gekopieerd waarbij vooral het Turkse 'Iznik III' aardewerk (circa 1555-1700) tot voorbeeld heeft gediend. 
Dit aardewerk toont de karakteristieke kleuren blauw, turkoois en rood op een fijne witte sliblaag, bedekt met een kleurloos glazuur.

Flesvaas

De schaapsherder

De tweede groep die tot het Nieuw Delfts behoort is het Nieuw-Perzisch dat is geïnspireerd op Syrische en Iranese keramiek uit de zeventiende eeuw. Kenmerkend voor dit Islamitische product zijn de kleuren blauw en groen op een wit fond onder een doorzichtig, kleurloos glazuur. 
Hiernaast werd ook gebruik gemaakt van een karakteristiek turkooize, doorzichtig glazuur waaronder de zwarte tekening direct op de lichtgrijze scherf werd aangebracht. 
Dit laatste inspireerde De Porceleyne Fles tot het maken van de groene, dekkende glazuurlaag die een enkele keer kobaltblauw was. 
De beschildering van de voorwerpen is eenvoudig. 
De decoratie van flessen en kleine vazen bestaat voornamelijk uit geometrische en florale motieven in banden of compartimenten. 
De patronen op kleine borden worden vanuit het midden opgebouwd en waaieren als bloemen uit. 
De grote vazen en borden tenslotte zijn voorzien van een hoofdmotief van een hert of een vogel tussen rankwerk. 
Ondanks de overeenkomsten zijn de voorbeelden niet slaafs gekopieerd maar zijn de repeterende geometrische ornamenten en slingerende plantenranken eerder geïmiteerd. 
Bij vroege voorbeelden werd niet alleen gebruik gemaakt van doorzichtig turkooiskleurig glazuur, maar ook van kleurloos transparant glazuur. 
Om de kleuren wat op te lichten, gebruikte De Porceleyne Fles licht- en donkerblauw in plaats van de combinatie donkerblauw en zwart zoals bij de Oriëntaalse voorbeelden. 
Het oppervlak van de vazen, kannetjes en kommen van De Porceleyne Fles is veelal verdeeld in rechthoekige vlakken of ruitpatronen die zijn opgevuld met kleine spiralen of gestileerde fantasiebloemen in een alles bedekkend patroon (horror vacui). 
Verder werden herten afgebeeld en vissen in scholen of paarsgewijs.

Vaas

onbekend

De tweede groep die tot het Nieuw Delfts behoort is het Nieuw-Perzisch dat is geïnspireerd op Syrische en Iranese keramiek uit de zeventiende eeuw. Kenmerkend voor dit Islamitische product zijn de kleuren blauw en groen op een wit fond onder een doorzichtig, kleurloos glazuur. Hiernaast werd ook gebruik gemaakt van een karakteristiek turkooize, doorzichtig glazuur waaronder de zwarte tekening direct op de lichtgrijze scherf werd aangebracht. 
Dit laatste inspireerde De Porceleyne Fles tot het maken van de groene, dekkende glazuurlaag die een enkele keer kobaltblauw was. De beschildering van de voorwerpen is eenvoudig. De decoratie van flessen en kleine vazen bestaat voornamelijk uit geometrische en florale motieven in banden of compartimenten. De patronen op kleine borden worden vanuit het midden opgebouwd en waaieren als bloemen uit. De grote vazen en borden tenslotte zijn voorzien van een hoofdmotief van een hert of een vogel tussen rankwerk. Ondanks de overeenkomsten zijn de voorbeelden niet slaafs gekopieerd maar zijn de repeterende geometrische ornamenten en slingerende plantenranken eerder geïmiteerd. 
Bij vroege voorbeelden werd niet alleen gebruik gemaakt van doorzichtig turkooiskleurig glazuur, maar ook van kleurloos transparant glazuur. Om de kleuren wat op te lichten, gebruikte De Porceleyne Fles licht- en donkerblauw in plaats van de combinatie donkerblauw en zwart zoals bij de Oriëntaalse voorbeelden. Het oppervlak van de vazen, kannetjes en kommen van De Porceleyne Fles is veelal verdeeld in rechthoekige vlakken of ruitpatronen die zijn opgevuld met kleine spiralen of gestileerde fantasiebloemen in een alles bedekkend patroon (horror vacui). Verder werden herten afgebeeld en vissen in scholen of paarsgewijs.

Bolvormige vaas met aan weerszijden een oor in de vorm van een staande panter. Het Nieuw-Perzisch is geïnspireerd op Syrische en Iranese keramiek uit de zeventiende eeuw. Het oppervlak van de vazen, kannetjes en kommen van het Nieuw-Perzisch is veelal verdeeld in rechthoekige vlakken of ruitpatronen die zijn opgevuld met kleine spiralen of fantasiebloemen. Herten en vissen worden ook veel gebruikt.

Vaas met panters

Schotel

In het Nederlandse museumlandschap neemt Museum Prinsenhof Delft een unieke positie in. De cultuur- en kunsthistorische collectie is gevestigd in een eeuwenoud monumentaal gebouw met een bijzondere – en voor Nederland bepalende – geschiedenis. Wil je bijdragen aan deze belangrijke plek en aan de collectie en programmering van ons museum, dan kan je blijvend een verschil maken door het museum te steunen met een schenking of nalatenschap. Zo kunnen we nog vele generaties blijven inspireren.

64 rectangles van Jan Schoonhoven, geschonken door Corrie de Boer (foto: René Gerritsen).

Schenken en nalaten

Jackson Li

Plastiek dat twee voorzijden van koeien combineert. Het geheel is overgoten met goudglazuur, waarbij enkele delen van de koppen onbedekt zijn gelaten.

Koe plastiek

Doos

Een plaque van wit aardewerk met een uit de losse pols geschilderd Chinees berglandschap met drie huisjes, bomen en vogels. Linksonder een naakt rennend figuurtje. Bovenaan een tekst in het Chinees en geheel rechstonder het jaartal 2010.

Plaque

Duo koe

Beeld

Leonaert Bramer

Iphigeneia is de oudste dochter van het Myceense koningspaar Agamemnon en Klytaimnestra. Wanneer Agamemnon met zijn vloot vanuit Aulis wil uitzeilen om strijd te gaan leveren met de Trojanen, blijkt dat de godin Artemis de winden heeft stilgelegd: Zij is hevig ontstemd over het doden van een aan haar gewijd hert door de koning. Agamemnon kan de vloek ongedaan maken door zijn dochter Iphigeneia te offeren. Na een lange tweestrijd besluit de vorst om haar onder valse voorwendselen naar Aulis te lokken, waar zij zogenaamd in het huwelijk zal treden met de Griekse held Achilles. Op het moment dat Iphigeneia daadwerkelijk dreigt te worden geofferd op een altaar, vervangt Artemis haar door een hinde. De offering van Iphigeneia in Aulis werd in de 17e eeuw enkele malen uitgebeeld, onder andere door Rombout van Troyen, Willem de Poorter, Jacob de Wet, Pieter Codde, Jan Steen, Richard Brakenburg en Arnold Houbraken. De versie van Leonart Bramer kenmerkt zich door een uitgesproken maniëristische compositie, waarbij de centrale handeling naar de achtergrond is verplaatst en het beeld voor een groot deel in beslag wordt genomen door bijfiguren op de voorgrond. Niettemin zorgen de heldere opbouw en effectieve belichting van het tafereel voor een pakkend resultaat, waarbij de blik van de toeschouwer onmiddellijk naar de wanhopige Iphigeneia wordt getrokken die op het punt staat geofferd te worden. Met een laatste smeekbede richt zij zich tot de links bovenin de wolken tronende Artemis, herkenbaar aan de maansikkel op haar voorhoofd. Mogelijk stelt de geharnaste ruiter rechts op de voorgrond Achilles voor. Deze Griek speelt nog na zijn dood een rol in de strijd om Troje, zoals te zien is op het pendant van dit schilderijtje met de Twist tussen Ajax en Odysseus om het bezit van Achilles' wapenuitrusting na diens sneuvelen voor de muren van Troje. 
Eveneens als de offering van Iphigeneia is het ontwerp ontleend aan Ovidius' Metamorphosen. In de populiere uitgaven van Muller welke respectievelijk de offering van Iphigeneia en de twist tussen Ajax en Odysseus laten zien. Dit verklaart wellicht de combinatie van deze thema's in het Delftse pendantenpaar. Mogelijk hebben de schilderijtjes zelf deel uitgemaakt van een grotere serie scènes uit de Metamorphosen.

Het offer van Iphigeneia

Een man die doedelzak speelt voor toeschouwers

De straf van de Godslasteraar

Adoni Bezek verminkt zeventig koningen

De profeet van Juda door zijn leeuw gedood

Na het sneuvelen van Achilles in de strijd om Troje twisten zijn wapenbroeders Ajax en Odysseus om het bezit van diens wapenuitrusting. Wanneer de Griekse aanvoerders de wapens toewijzen aan Odysseus, ontsteekt Ajax in blinde woede en wil hij hen doden. De godin Athena laat hem echter een kudde schapen aanzien voor zijn strijdmakkers. Als Ajax weer bij zijn positieven komt en de door hem aangerichte slachting onder de onschuldige dieren overziet, pleegt hij zelfmoord door zich in zijn zwaard te storten. Veel later zal hij Odysseus, tijdens diens bezoek aan de onderwereld, nog verbitterd herinneren aan de strijd om de wapenuitrusting van Achilles. Voor zover bekend vormt het schilderijtje van Bramer de enige uitbeelding van deze episode uit de Trojaanse oorlog in de westerse schilderkunst. Eveneens de offering van Iphigeneia is het ontwerp ontleend aan Ovidius' Metamorfosen. Mogelijk hebben de schilderijen deel uitgemaakt van een grotere serie scènes uit de Metamorfosen.

De twist tussen Ajax en Odysseus

De engel des Heren doodt het Assyrische kamp

God schept de dieren

Cornelis Visscher (I)

Portret van Willem van Oranje

Willem Jacobsz. Delff

Michiel van Mierevelt

Portret van Ernst Casimir van Nassau

Anthony van Dyck

Portret van schilder Michiel Jansz. van Mierevelt, staand ten halve lijve met plooikraag en mantel, in zijn handen een paar handschoenen. Op tafel een schilderspalet, kwasten en schildersstok. 
geschreven onderschrift; 'M. Miereveld'

Portret van 'M. Miereveld'

Daniël Heinsius

Willem Janszoon Blaeu

Portret van Hugo de Groot op 49-jarige leeftijd, borststuk in ovale cartouche met randschrift bekroond met twee naakte mannenfiguren, linksonder een stapel boeken en rechtsonder een boekenkist. Schedel en cartouche met Latijns vers onder portret. 
 
Het randschrift luidt; 'Quondam Synd. Roterod. ejusdemq; Urb.in Conv. Ord: Hollandiæ & Westfr. delegatus. Æ. 49 / H. Grotius, Reginæq; Regniq; Suedici Confil.eorundemq; ad Reg:Christianiß.Legat.ord. / A[nn]o. 1632' 
Links en rechts van het doodshoofd staat vermeld 'ruit hora' 
 
Het 4-regelig Latijns vers luidt; 
'Depositum caeli, quod iure Batavia mater 
Horret, et baud credit se peperisse sibi: 
Talem oculis, talem ore tulit se maximus HUGO, 
Instar crede hominis, catera cred Dei'.

Portret van Hugo de Groot op 49-jarige leeftijd (1583 - 1645)

Adriaen van de Venne

Jan Pietersz. van de Venne

Portret van Frederik Hendrik (1584-1647), kniestuk, staand voor een harnas en draperie in kleding die met ruime plooien valt, hoge hoed op zijn hoofd. Op achtergrond doorkijk, mogelijk het Haagse Hof. 
Met Latijns onderschrift in vier regels 'Henricus Fredericus origini Princeps Auraïca Comes Nassauia [...]'

Portret van Frederik Hendrik

Portret van Frederik Hendrik (1584-1647)

Anthonie Palamedesz.

Elegant gezelschap in een interieur

Jacob Willemsz. Delff (II)

Portret van Antonia van Foreest (1629-1704), halfportret naar links, met wijde afhangende kraag, parelsnoer in haar en om hals, pijpenkrullen. Linksboven twee familiewapens, het linker van de familie Van der Goes, het rechter van de familie Van Foreest

Portret van Antonia van Foreest (1629-1704)

Portret van Filips Willem, borstbeeld rechts, borststuk met kanten kraag en teken van de Ridderorde van het Gulden Vlies. 
In ovaal met randschrift 'Sustinendo Progedior Natus MDLIV OBIIT MDCXVIII' en 5-regelig Latijns onderschrift: 
'Philippi Guilielmi D. G. Principis Arausionensium, Comitis Nassaviae, Cattimelibocii, Viandae, Dietziae, Burae, Leerdami, etc. Baronis Bredae, Diestae, Arlaci, Grimbergae, Rolincurtis, Iselsteini, etc. Toparchae Lanaei, Xanthis Oeniaci, Vahangiaci, Steenbergae, Nozeraei, etc. Antwerpiae et Vesontiorum hereditario iure Vicecomitis, Velleris Aurati Equitis, etc. effigiem hanc Fratris Illmi. F. Henrico D. G. Arausionensium Principi, etc. Summo confoederatae Belgicae Duci, a Michaele Joh. Miereveldio ad vivum pictam, a Guilielmo Jacobi Delphio coelo expressam ydem Pictor atque Sculptor. D. D. Cum privilegio Illustr. D. D. Ordinum General. ad annos octo Anno Doni. 1628'

Portret van Filips Willem van Oranje

Portret van Louise de Coligny, borststuk met hoog opstaande kraag in ovale omlijsting met motto 'Veniat Regnum Tuum', met 5-regelig Latijns onderschrift.

Portret van Louise de Coligny

Portret van Maurits, prins van Oranje, staand in een interieur met commadostaf in rechterhand. Rechts een doorkijkje, mogelijk het interieur van de Ridderzaal. 
Onderschrift; Mauritius D.G. Princeps Auraïcæ; Comes Nassaviæ, Catzenellenbogiæ, Viandæ. Dietziæ, Lingæ, Mursiæ, Buijræ, [...]

Portret van Maurits, Prins van Oranje

Portret van Peter Ernst II

Portret van Johan van Oldenbarnevelt (1547-1619)

Portret van Frederik Hendrik van de Palts

Portret van Frederik Hendrik van Oranje (1584 - 1647), borststuk naar rechts in ovaal met randschrift, in harnas met sjerp en kanten kraag. De hoeken met arcering aangegeven. 
randschrift luidt; 'Que Patriæ Que Patri' 
onderschrift; 'Frederico Henrico Principi. Arausionensium, Comiti Nassaviæ, Cattimeliboeii, Viandæ, Dietziæ, Domino S. Gerteudenbeegæ / superioris et inferioris Zualuæ, Naeldorci, Hondsholredykiæ, etc. hæreditario Mariscalco Hollandiæ, Præfecto equitatus universi / confoederatorum Ordinum Belgy, hanc ipsius P: effigiem à Mieh: Joh: Mireveldio ad vivum depictum, et Guillelmo Jacobi Delphio coelo hac forma expressam, dedicant consecrantis ijdem pictor ac sculptor. Cum privilegio Illustr D.D. Ordin Generalium ad anno octo Anno Dom CIC IC CXXIII.'

Portret van Frederik Hendrik van Oranje (1584 - 1647)

Portret van Jacob Cats

Beide als martelaars van het katholieke geloof tijdens de 80-jarige oorlog gestorven. Musius stierf in Leiden, zijn vriend Gaudamus in St. Geertruidenberg. 
 
Portraits of Cornelis Musius and his friend Guilhelmus Gaudamus, both martryrs of the Catolic faith during the Eighty Years' War.

Portret van Cornelis Musius en Wilhelmus Gaudanus

Anoniem

Hendrick van den Bosch

Diederik Durven, geboren 1676 - overleden 26 februari 1740 
Gouverneur-Generaal van 1 juni 1729 tot 28 mei 1732 
 
Diederik Durven studeerde rechten te Leiden en promoveerde op 19 juli 1702. 
In 1704 werd hij advocaat bij de Kamer van Delft. In 1705 werd Durven benoemd tot lid van de Raad van Justitie in Batavia. Hij vertrok op 4 januari 1706 met de Grimmestein naar Batavia. In 1720 werd hij tot Raad extra-ordinair van Indië benoemd. In die hoedanigheid werd hij in 1722 en 1723 naar de goud- en zilvermijnen in het Parang-gebergte gestuurd om toezicht te houden op het werk. In 1723 werd hij president van het College van Heemraden en in 1724 president van de Raad van Justitie, maar werd in september van dat jaar alweer door de Heren XVII uit die functie ontslagen om Raad-ordinair van Nederlands-Indië te worden. 
Op 1 juni 1729, na het overlijden van landvoogd Mattheus de Haan, werd hij provisioneel Gouverneur-Generaal. Lang heeft dat niet geduurd want, omdat de Heren XVII ontevreden waren over de gang van zaken in Indië werden hij en enkele andere bestuurders op 9 oktober 1731 ontslagen. Zij moesten zonder gage en zonder enig gezag naar Nederland terugkomen. Op 28 mei 1732 droeg Diederik Durven de landvoogdij over aan Dirck van Cloon en keerde naar Patria terug. 
De grond voor zijn ontslag lijkt nogal twijfelachtig. De Heren XVII zochten een zondebok voor het afnemen van hun greep op het bestuur en de corruptie in Batavia. Pogingen om eerherstel te krijgen sleepten zo lang dat de zaak na zijn overlijden werd stopgezet. Diederik Durven overleed op 26 februari 1740.

Portret van Machteld Doubleth (1631-1652)

Object details

Any comments?

Will you accept our cookies?