In februari 2024 heeft de gemeenteraad van Delft het definitieve akkoord gegeven op de verbouwings- en vernieuwingsplannen van ons museum. De deuren zijn op 5 januari 2025 gesloten. We zijn nu echt gestart met de verbouwing. Graag lichten we de grote veranderingen die het historische monument binnen én buiten zal ondergaan toe.

Bouwen aan een nieuw Museum Prinsenhof Delft

Verbouwing & vernieuwing

Anoniem

Nicolaes Adriaensz. de Grebber

Jan Jorisz. van den Burgh

Nautilusbeker met musicerende faunen

At the Museum Prinsenhof Delft, we tell stories on the basis of 3 themes essential to Delft: William the Silent, Delftware and Delft Masters. Besides these, the museum inspires with its temporary exhibitions, presentations and with projects like the Delft Perspective. We want all visitors to feel recognized, acknowledged and welcome.The museum is a former monastery and was used as the court of William the Silent. It is housed in one of the Cultural Heritage Agency’s top 100 listed buildings.

About the museum

Werk mee aan 'Wat wij zien' Museum Prinsenhof Delft is op zoek naar mensen die hun perspectief op objecten uit de museumcollectie willen delen. Het zijn Indonesische objecten vol verhalen en geschiedenissen, waaronder de koloniale geschiedenis van Delft en Indonesië. Kom jij uit Delft of directe omgeving, heb je een band met (wat we nu kennen als) Indonesië en wil je samen met ons werken aan een tentoonstelling die in het museum komt? Meld je dan nu aan!Je hoeft geen expert te zijn. Nieuwsgierigheid, betrokkenheid en de wil om je perspectief te delen, zijn genoeg.

in Indonesische objecten vol verhalen en geschiedenissen?

Wat zie jij

op voet ; balustervormige schacht en dop ; enkele ringen op schacht en voet.

Peperstrooier

Een rommelige tafel, een kat en een vegende vrouw. Is dit schilderij een willekeurig inkijkje in een 17de-eeuws huishouden? Zeker niet. Tijdgenoten van de schilder Cornelis de Man begrijpen direct dat elk detail een betekenis heeft.  

Pikante details en een dienstmeid

In our museum, we want people to carefully respect each other, the building and the exhibitions. On this page you will find our terms and conditions to guarantee a safe and pleasant visit.

Terms & Conditions

Emilia van Nassau kiest haar eigen liefde. Als dochter van Willem van Oranje had ze alles te verliezen. Wat dreef deze vrouw om zo’n risico te nemen? In een handgeschreven brief schrijft ze over haar besluit. Geïnspireerd door historische brieven van vrouwen zoals Emilia, riep het museum Delftse vrouwen op om hun verhaal te delen. Dat deden zij, net als Emilia, in een brief.

Stemmen die blijven

Museum Prinsenhof Delft - Home

Museum Prinsenhof Delft gaat verbouwen en vernieuwen. We openen ons monumentale klooster voor de wereld. Iedereen is welkom. Vanaf 2027 kom je het museum binnen via de heringerichte Prinsentuin en de uitnodigende en centrale entree in het hart van het voormalige kloostercomplex. Daar tref je een compleet gerestaureerd museum dat toegankelijk en duurzaam is. Met mooie, goed geklimatiseerde museumzalen waar het daglicht door openstaande luiken en ramen naar binnen valt. Het museum opent zich naar de stad.

Steun het museum

De Porceleyne Fles

Misbaksel bestaande uit in elkaar gezakte geglazuurde borden met een decor in blauw, geheel is gescheiden door proenen.

Misbaksel

Jan Schoonhoven

De Kananese vrouw  (Matteüs 15:21-28)

Jacob Willemsz. Delff (II)

Schuttersstuk met het portret van Willem Reyersz. de Langue en Daniel Fransz. van der Brugge

Wan Liya

De Porceleyne Fles - Royal Delft

Kommetje met op de buitenzijde een decoratie van een Chinees landschap met brug en paviljoen.

'Made in Holland'

Coenraet Decker

Reinier Boitet

Gravure met een gezicht op Het Sint Agathaklooster (Prinsenhof) aan de Oude Delft met links de Waalse Kerk. midden boven in de gravure de tekst 'OUDE PRINSEN-HOF dienende nu voor een gedeelte tot de SAY-HAL.' 
Uit: R. Boitet, stadsbeschrijving van Delft, uitgegeven in 1729.

'OUDE PRINSEN-HOF dienende nu voor een gedeelte tot de SAY-HAL.'

onbekend

Komfoor

Marianne Aulman

Onder blauwe luchten I

Suikerpot

'Die door zijn dood onzen dood heeft vernietigd'

Johannes Bosboom

'Voormalige preekstoel N. Kerk Delft'

'Door 't kruis naar 't eeuwig huis'

Caspar Netscher

Cornelis Tromp afgebeeld in harnasdelen, met witte doek om hals en over de rechterborst blauw lint waaraan olifantje hangt. Op de linkerarm een ster-medaille, de linkerhand leunend op een helm. In de andere hand een stok. Op de achtergrond rechts een gebloemd bruinachtig gordijn. 
Tromp draagt de versierselen der Orde van de Witte Olifant met welke hij werd omhangen bij zijn in diensttreding bij de Deense marine in 1676. Tromp bleef tot en met 1678 in dienst van de Denen, het jaar waarin hij werd geroepen De Ruyter op te volgen als luitenant-admiraal-generaal. 
 
Cornelis Tromp 
Leefde: van 1629 tot 1691 
 
Cornelis Tromp werd net als zijn vader een belangrijk Nederlands vlootvoogd. Hij vocht in de eerste Engelse oorlog, in de Noordse oorlog (tussen Noordeuropese staten om de heerschappij van de Oostzee) en tegen de Algerijnse kapers. Onder De Ruijter streed hij in de tweede Engelse oorlog. In 1666 werd Tromp afgezet wegens eigenmachtig optreden. In 1673 trad hij weer in dienst en streed succesvol tegen de Engelsen bij Schooneveld en Kijkduin. Op papier werd hij na de dood van De Ruijter opperbevelhebber van de Nederlandse vloot. 
Cornelis had, als zoon van een bekend en gevierd Nederlander, een tegengesteld karakter ontwikkeld ten opzichte dat van zijn vader. Maartens eenvoudigheid, bescheidenheid, innemendheid en ook wel integere vaderlandslievende aanpak was bij Cornelis niet altijd direct terug te vinden. Cornelis leefde ook op grote voet, voerde grote staat. Hij stierf kinderloos aan het eind van de 17de eeuw. In zijn leven was er veel gedoe met rechtszaken over goederen, veroverde schatten en schepen. Door de Fransen werd hij bedreigd met het in brandsteken van zijn buiten, de later genoemde Trompenburg. De gevraagde brandschatten betaalde hij niet, waarna zijn buiten totaal vernield werd. Kenmerkend voro Cornelis is de volgende episode. 
Eind juli 1673 was er de apotheose van de drie Engelse zeeoorlogen waarin Cornelis vocht. 75 oorlogsschepen, 22 branders en 18 jachten met 4245 stukken geschut aan boord en 20.000 manschappen vormden de Nederlandse vloot met Tromp in de voorhoede. De Ruyter leidde de middentocht en Banckert de achterhoede. De vijandelijke Engelse-Franse vloot van ongeveer gelijke grootte stond onder Prins Rupert, D'Estrées en Spragge en ontmoette op 21 augustus de Nederlandse vloot bij Kijkduin (niet bij Den Haag, maar een andere kijkduin ten zuiden van Huisduinen). Om acht uur 'sochtends brandde de strijd los. Tromp raakte in gevecht met Spragge. Beider eskaders dwaalden af van de hoofdmacht. Het gevecht tussen de vlaggenschepen van Tromp en Spragge behoort tot de felste die ooit zijn gestreden in het tijdperk van de zeilende oorlogsschepen, aldus biograaf Prud'homme van Reine. Spragge had bij aanvang gezworen om Tromp dood of levend te pakken te krijgen om wraak te nemen voor een eerdere nederlaag. Tromp toonde zich echter een onverbeterlijke vechtjas, terwijl de kogels hem om het hoofd vlogen. Spragge moest door opgelopen schade van schip wisselen. Bij de tweede wissel werd zijn sloep getroffen, waarna hij verdronk. Ook Tromp ging over van de "Gouden Leeuw" naar de "Comeetstar". Beide eskaders hadden enorme schade. Nadat de hoofmachten van De Ruyter en prins Rupert zich bij hen hadden gevoegd, ontstond een vernieuwd hevig gevecht. Omstreeks zeven uur in de avond blies de Frans-Engelse vloot de aftocht, waarbij de Fransen zich opvallend afzijdig hadden gehouden. Prins Rupert was daarover furieus. Aan Nederlandse zijde sneuvelden twee helden die geen vrienden van Tromp waren geweest: Isaac Sweers en Johan de Liefde. De Nederlandse vloot had een strategische overwinning behaald. Een vijandelijke overmachtige vloot was weggejaagd en de Engelse planning van een landing in Zeeland of Holland konden de "ijskast" in. De Ruyter berichtte hierover bescheiden, Tromp niet. Vooral zijn overwinning op Spragge mat hij breed uit. Willem III bedankte Tromp hartelijker voor de overwinning dan de inmiddels 66-jarige De Ruyter. In Tromp zag hij meer de toekomst met een stevige band met de Oranjes. De Staten van Holland schonken De Ruyter een rentebrief van 6000 en Tromp een rentebrief van 4000 gulden. Kort na terugkeer van de vloot kon Tromp naar 'sGraveland vertrekken om de restanten van zijn buitenhuis waar te nemen. In de tweede helft van de jaren zeventig zou het herbouwd worden.

Portret van admiraal Cornelis Tromp (1629-1691)

Afgebeeld wordt een vrouw die de zaden van een paardenbloemenbol wegblaast. Deze afbeelding is sinds jaar en dag het beeldmerk van de Franse encyclopedie Larousse. Deze afbeelding ging vroeger altijd vergezeld van de tekst ‘Je sème à tout vent’ = 'ik verspreid (kennis) met iedere wind’. 
Schoonhoven heeft zich zonder enige twijfel laten inspireren door het Larousse beeldmerk inclusief de bijbehorende tekst. 
De Larousse is ook in Nederland altijd een veelgebruikte encyclopedie geweest, in de tijd dat er nog geen internet/Wikipedia bestond en de kennis van de Franse taal veel groter was dan nu.

'Je sème à tout vent'

Prent Franse Kerck

Onder blauwe luchten II

Na de Midden-Javaanse periode 7de- 10de eeuw, die gekenmerkt wordt door een sterk Hindoeïstische invloed, krijgt de hofcultuur, die zich dan van Midden- naar Oost-Java heeft verplaatst, een steeds sterker Indonesisch karakter. Dit is vooral in de kunst merkbaar. De vormen worden vrijer en plastischer waarbij de onderwerpen niet uitsluitend meer zijn ontleend aan de Hindoeverhalen. Ook volksverhalen en karikaturen worden veelvudig uitgebeeld. Bekend uit deze periode zijn vooral de terracotta voorwerpen , die in grote hoeveelheden en vele variaties in Oost-Java zijn gevonden en die waarschijnlijk tot de volkskunst gerekend moeten worden. 
Het is vooral te danken aan de machtige koningkrijken van Kediri, Singasari en Majapahit, dat prachtige kunstvoorwerpen zijn vervaardigd. De vorsten gaven de kunstenaars en ambachtslieden opdrachten tot het bouwen van religieze bouwwerken, maar ook tot het vervaardigen van sieraden, religieuze en dagelijkse voorwerpen. Vooral de in brons gegoten objecten zoals: bellen, klokken, spiegels, talams (offerschalen), speelgoed en doosjes zullen tot de hofcultuur hebben behoord. 
Ook de bronzen ruiter te paard zal ongetwijfeld deel uitgemaakt hebben van deze zeer verfijnde hofcultuur. Gemakshalve noemt met dergelijke dierfiguren speelgoed, hetgeen ongetwijfeld berust op vergelijking met de uit Rajastan (India) bekende rijdende bronzen speelgoedfiguren. Dat men dergelijke sculpturen als speelgoed op Java vervaardigde lijkt onwaarschijnlijk. Veeleer zal dit karretje een ceremoniële of religieuze functie gehad hebben. Opvallend is dat deze sculptuur nagenoeg compleet is, op een wiel na dat later is bijgemaakt. De bodemplaat is opengewerkt en heeft een gebogen ruitvormig figuur. In het midden van de vier zijkanten is in relief gegoten bloemvormig sieraad. Merkwaardig is de enigszins platte ronde hoofdtooi van de man, die een leidsel in de hand houdt. Naast de ruiter loopt een voetknecht of bediende die iets op de schouders draagt. Duidelijk is te zien dat dit een gebochelde is. Dit is op zichzelf niet verwonderlijk wanneer men bedenkt dat in de wayang-literatuur de vorst gewoonlijk wordt vergezeld door een aantal clowneske, misvormde dienaren (panakawan). Ook het hoofddeksel doet sterk denken aan die van de panakawan. 
Voor op de borst van het paard bevindt zich een ring waardoor een touw geknoopt kan worden.

Ruiterfiguur

Henk Bouwer

Wit paneel met daarop bevestigd een dunnere, eveneens witte plaat (triplex) waarin rechts van het midden een enigszins gebogen verticale snede is aangebracht, zodat de randen van deze dunne plaat aan weerszijden van deze snede enigszins naar buiten toe kromtrekken. 
Het werk ontleent zijn karakter aan het materiaal dat is gebruikt: de flexibiliteit van het zeer dunne triplex geeft het werk een extra dimensie, en maakt het ruimtelijk. Ook de werking van licht en schaduw speelt hierbij een rol.

Kromtrekkend relief

R70-56

Portret van Andries van der Goes (1619-1669)

Reliëf van vijf horizontaal uitstekende, onder elkaar geplaatste stroken.

R81-13

Interieur van de Oude Kerk aan de Oude Delft met links het praalgraf van Maerten Harpertszoon Tromp en rechts de koorhekken. Gezien naar het zuidoosten met figuren in 17de eeuwse kleding.

Tekening

Jacob Willemsz. Delff (I)

Portret van Arent Maertensz. Storm van 's Gravesande op 24-jarige leeftijd, heupstuk 'en trois-quarts' naar rechts, staand achter een tafel, met de rechterhand in de zij en handschoenen in de linkerhand; een pijpplooikraag en een rood lint met een zegelring om de nek. Wapen linksboven.

Portret van Arent Maertensz. Storm van 's Gravesande (circa 1557-1606)

Portret van Machteld Doubleth (1631-1652), halfportret naar links, met halssnoer en grote afhangende kraag. Linksboven twee familiewapens waaronder die van de familie Van der Goes

Portret van Machteld Doubleth (1631-1652)

Portret van Pieter de Groot (1615-1678), ten halve lijve, 'en trois-quarts' naar rechts. De geportretteerde draagt een grote witte kanten kraag. Linksboven in de compositie het familiewapen van De Groot. 
Pieter de Groot was de zoon van Hugo de Groot. 
Pieter is advocaat geweest. In 1660 werd hij pensionaris van Amsterdam. In 1667 en van 1670 tot 1672 was hij Nederlands gezant in Zweden en Frankrijk. Hij kwam in 1672 in opspraak door vermeend landverraad in zijn vredesonderhandelingen met de Franse Koning. Later werd hij echter van alle verdenkingen vrijgesproken.

Portret van Pieter de Groot (1615-1678)

Maarten van Heemskerck

Portret van Margaretha van Binchem

Rijk van Lavieren

Portret van Joost van den Vondel

Tien horizontale rijen, bestaande uit elk vier witte vierkante 'panelen', dakpansgewijs onder elkaar geplaatst.

R84-4

Johannes Lutma (I)

John Osborne

Ovaalvormig medaillon met een halfportret van Frederik Hendrik

Medaillonportret van Frederik Hendrik

Jan Henderikse

Assemblage

Portret van Franco Adriaensz. van der Goes (1622-1700), halfportret naar rechts, met wapen rechtsboven

Portret van Franco Adriaensz. van der Goes (1622-1700)

Swanson Dinners

Portret van Aert Witte van der Goes (1475 -1545)

Tropicana

Portret van Antonia van Foreest (1629-1704), halfportret naar links, met wijde afhangende kraag, parelsnoer in haar en om hals, pijpenkrullen. Linksboven twee familiewapens, het linker van de familie Van der Goes, het rechter van de familie Van Foreest

Portret van Antonia van Foreest (1629-1704)

Ovaalvormig medaillon met een halfportret van Amalia van Solms

Medaillonportret van Amalia van Solms

Apothekerspot

In 1566 geeft Cornelis Musius – rector van het Sint Agathaklooster (later bekend als het Prinsenhof), humanist en dichter – opdracht aan Maarten van Heemskerck voor het schilderen van een altaarstuk met daarop de bewening van Christus. Het resultaat is een artistiek meesterwerk. 
Op dramatische wijze wordt het sterven van Christus weergegeven: Christus op de lijkwade in het midden, omringd door Maria, die wordt ondersteund door Apostel Johannes met een uitdrukking van diepe smart op zijn gezicht, Nicodemus (rechtsboven met zalfpot als attribuut), Maria Magdalena (met zalfflesje) die de voeten van Jezus net heeft gezalft, wijst naar de wond op zijn voet. Jozef van Arimatea (bij het hoofd van Christus) heeft zijn eigen graf aan Jezus ter beschikking gesteld. Hij toont de beschouwer het smartelijk vertrokken hoofd van de dode Christus. Op de achtergrond zien we Golgotha en drie kruizen (Calvarieberg). 
Prominent links vooraan zit een vrouw in rijkversierd kostuum. Ze kijkt ons recht aan, wijst met haar ene hand naar Christus en heeft in de ander zijn hand. Zij wordt geïdentificeerd als de heilige Agatha: ‘ze spoort de kloosterzusters aan tot contemplatie en gebed’ schrijft kunsthistoricus Ilja M. Veldman in haar publicatie (2024) over Maarten van Heemskerck. Die identificatie bevestigt de aanname dat het schilderij speciaal gemaakt is voor de kapel van het Agathaklooster. 
1566 was het jaar van de beeldenstorm. We weten niet precies wanneer, maar ergens kort daarna is het schilderij overgeplaatst naar het stadhuis. Veel katholieke kunst is in die roerige periode beschadigd of verloren gegaan. Daarmee is het een van de weinige schilderijen uit de collectie van het museum waarmee we de katholieke geschiedenis van Delft en de bijzondere nalatenschap van Cornelis Musius kunnen illustreren.

De bewening van Christus

Eugène Lacomblé

Medaillon met portret van Antoine Corneille Oudemans (1831-1895)

Portret van Anna Cool op 19-jarige leeftijd, heupstuk 'en trois-quarts' naar links, met de linkerhand steunend op een tafel en een paar handschoenen in de rechterhand. Zij draagt een wit kapje op het hoofd, een bruin met goud geweven jakje, zwarte overmantel (overjas), een witte pijpplooikraag en witte manchetten. 
Wapen rechtsboven.

Portret van Anna Cool

Portret van Dirck de Groot (1618-1661), ten halve lijve 'en trois-quarts' naar rechts. De geportretteerde draagt een harnas met een wit kanten kraag. Linksboven het familiewapen de Groot. Dirck de Groot is de jongste zoon van Hugo de Groot. 
 
Hij doorliep een militaire loopbaan en diende in de 30-jarige oorlog. Later kwam hij in Franse dienst. Toen hij in 1656 in dienst van het Zweedse leger wilde treden werd hij bij Maagdenburg door zijn knecht vermoord.

Portret van Dirck de Groot (1618-1661)

Hek, bestaande uit twee deuren, opgengewerkt, met rankenmotieven in rococo-vorm. Waarschijnlijk afsluiting van een zijkapel van een kerk.

Zeer lange en relief gegoten geelkoperen tabakspijp bestaande uit de steel en kop. De steel heeft als versiering enkele banden met krul- en spiraalmotieven en een verhoogde rug van bolletjes. De kop is kelkvormig en opwaarts gebogen. In het midden van de kop is een verhoogde rug bestaande uit bolletjes. Vierkante panelen met abstracte bloemmotieven en banden met cirkels sieren de korte steel van de kop. Onder de kop, in het verlengde van de steel, een uitsteeksel eindigend in een krul. 
 
Deze pijpen worden nu nog slechts zeer zelden gebruikt en waarschijnlijk niet meer gemaakt. In het zuidelijk gedeelte van het Centrale Batakland roken ook de vrouwen tabak.

Tabakspijp

'Afbeelding der executie geschiet den XIII May 1619 aen Jan van Oldenbarnevelt gewesene advocaet van Hollant'

Museum Prinsenhof Delft is open Tuesday - Sunday from 11 am - 5 pm. During school vacations the museum is also open on Mondays.

Plan your visit

Beteltas

Haardtegel

Gedenkbord

Karel Appel

Reliëf

Kris

De officieren en manschappen van het vierde rot haakboogschutters, met de hoofdman Lucas van Vliet. 31 personen in 3 rijen gegroepeerd; 
afgebeeld zijn o.a.: bevelvoerend kapitein Lucas van der Vliet, met ordeteken aan een lint, links achter hem Paulus van Beresteyn (1548-1625); Jan de Groot (1554-1640); Cornelis Bogaert; Arent Hendriksz. van Stockum; Jacob Willemsz Delff (1540-1601); Cornelis Jacobsz. Delff (1570/71-1643); Rochus Jacobsz. Delff (ca. 1572-1617); Willem Jacobsz. Delff (1580-1638) 
Linksachter een perspectivische doorkijk met tegelvloer en mansfiguur in ingang deur. 
 
Het oudste Delftse schuttersstuk is in 1592 door Jacob I Willemsz. Delff geschilderd. In tegenstelling tot latere schuttersstukken is de compositie tamelijk stijf. Toch heeft de schilder geprobeerd de voorstelling levendiger te maken door de geportretteerden te laten gebaren en hun hoofden op verschillende hoogten te schilderen. Ook de uitstekende weergave van de gezichten en het hoge gezichtspunt van waaruit de schutters geschilderd zijn, dragen hieraan bij. Uit het opschrift op de achtergrond blijkt dat in het jaar van vervaardiging Lucas van der Vliet kapitein van het vendel was. De man in het midden op de voorgrond met de hand in zijn zij is waarschijnlijk Van der Vliet. Net als de andere Delftse schuttersstukken werd ook dit schilderij zwaar beschadigd bij de kruithuisontploffing in 1654. De kleinzoon van Jacob I, Jacob II Willemsz. Delff, die zelf ook een schutterstuk vervaardigde, restaureerde toen dit paneel. 
 
The oldest Delft militia portrait was painted by Jacob I Willemsz Delff in 1592. Compared to later examples of the genre, the composion is rather stiff. The artist attemped to enliven it by including gestures and varying the posture of the heads. The individual handling of the faces and the elevated viewpoint serve the same purpose. From the inscription in the background it appears that Lucas van der Vliet was captain of the regiment when the work was executed. The man in the centre foreground with his hand on his ship is probably Van der Vliet. Like the other Delft militia portraits, this one was also damaged in the explosion of 1654. The grandson of Jacob I Willemsz Delff, namely Jacob II, who painted a militia portrait himself, restored this panel.

De officieren en manschappen van het vierde rot haakboogschutters, met de hoofdman Lucas van Vliet

R70-31

De zeskantige gemberpot is gedrukt canopisch van vorm en heeft een stand'ring'. De buik is gedecoreerd met cartouches met floraalmotieven in reliëf. De schouder heeft een decor van rankwerk in reliëf.

Gemberpot

Oorsieraad

Blad met lakstempelafdruk van Mangkoenegara

Zegelafdruk

Rol koperen centen, verpakt in oranje papier met aan het eind groene banden; vastengeschenk, hadiah puasa, door de Mangkoenegara ten geschenke gegeven aan het einde van de vastenmaand.

Waterkruik

Objectgegevens

Heb je een opmerking?

Ga je akkoord met onze cookies?